เว็บบ่น รำพึงรำพัน

เมื่อวันศุกร์ น่าจะ 12 ไม่ใช่ศุกร์ 13 ฝันหวาน ต้องรีบกลับกระบี่ด่วน เนื่องจากที่บ้านโทรมาบอกว่า แม่ไม่ค่อยสบาย แต่ไม่ถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล ต้องการเจอลูกๆ ไอ้เราก็ร้อนใจ ขนาดสั่งน้องให้ช่วยไปจองตั๋วรถทัวส์ตั้งแต่วันพฤหัสบดี น้องบอกวันพฤหัสฯ เที่ยวเต็มแล้วให้เลื่อนไปวันศุกร์ เราก็เออได้วันศุกร์ก็ได้ จะได้ไม่ต้องลางาน มันโทรไปจองไอ้คนขายตั๋วมันบอกไม่ต้องจอง วันนี้คนน้อยให้มาซื้อแล้วขึ้นรถได้เลย น้องบอกไม่ได้ ปกติต้องจองถ้าไปไม่ทันซื้อจะให้ทำไง ไอ้ทางคนรับสายก็บอกไม่ต้องจอง มาซื้อได้เลย น้องเราก็ไม่อยากพูดมาก ก็เลย เออ ไปซื้อก็ไปซื้อ (ลิกไนท์ทัวส์)

ปกติผมทำงานเลิกประมาณ 5 โมง นั่งรถกลับแล้วไปขึ้นรถตู้ ไปสายใต้ ก็ไม่น่าจะเกิน 19.30 น. แต่วันนั้นเป็นวันเฮงซวยสัตว์ๆ ถึงวินรถตู้ แต่รถตู้แม่งไม่มีซักคัน ที่มีอยู่ 2 คันแม่งก็ไม่ไปเพราะไอ้คนขับแม่งติดเมีย เห็นคุยอยู่กับเมียในรถกันสองคน ส่วนอีกคันคนขับคงไปขี้อยู่มั้ง

ก่อนอื่น เริ่มเรื่องกันว่านัดกับเก่งวิชิต 3 โมง ออกไปหามัน ไปถึงมันกำลังตีสนุ๊กฯ อยู่กับต้นจิตติชัย เลยร่วมวงบรรเลงเพลงทิ่ม สรุปว่า น่าจะรวมเงินกันเอาให้ไอ้ต้นเลยดีกว่า (แทงเสียดิ) ฮาๆๆ ส่วนบีสุชาติ ก็โทรตามยิกๆ ว่าให้มาที่วัดได้แล้ว พวกเรา 3 หน่อ เล่นกันจนจะ 5 โมงได้ก็เป็นอันต้องเลิกราสั่งเช็คเวลาเลย เพราะต้องไปตามนัด ออกจากโต๊ะ’นุ๊ก นั่งมอ’ไซต์วิชิตกลับบ้านมัน เพื่อจะกลับไปเอารถและไปที่วัดต่อเลย ก็สงสัยว่าจะเอารถต้นจิตติชัยไปคันเดียวดีมั้ย แต่เก่งวิชิตนึกอีกที เอารถไปกันเองดีกว่าสะดวกดี ขับตามกันไปโดยเก่งวิชิตเป็นคนขับนำ ส่วนกระผมนั่งไปกับมัน เราสองคนไปด้วยเก๋งคันงามของเก่งวิชิต ปุเลงๆ ไปเรื่อย ๆ รถไม่ติดเท่าไหร่ ต้นจิตติชัยเกาะตูดหนึบมาด้วยกระบะสีดำเงางามอีกคัน Read more…