สิ่งที่ใครๆ ก็อยากจะมี อย่างน้อยๆ ที่สุดสำหรับคนเรา ก็ควรมีบ้าน บ้านในความหมายของหลายๆ คนอาจจะไม่ได้เลิศหรู และเป็นแค่ห้องแคบๆ รกๆ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะเป็นได้แค่ที่ซุกหัวนอนเสมอไป เพราะมันคือสถานที่ ที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ทุกคนที่เรารัก และทุกคนเหล่านั้น เค้ารักเรา
บ้านสำหรับใครบางคน แม้ว่าจะใหญ่โตโอ่อ่าดั่งปราสาท ก็อาจเป็นแค่สิ่งที่น่าเบื่อหน่าย สถานที่อับเฉาเหงาหงอย หากเค้าเหล่านั้นไม่มีสัมผัสแห่งความรักและความห่วงใย บ้านสำหรับใครซักคน แม้แค่เพิงที่มีสังกะสีผุๆ ฝาไม้ขึ้นรา แต่ก็เต็มไปด้วยรักและความห่วงใยของเหล่าญาติสนิท มิตรสหายและคนในครอบครัว นี่คือบ้าน บ้านที่มีคำจำกัดความแค่ สถานที่สิงสถิตซึ่งความรัก จาก “เรา” ที่ห่วงใยซึ่งกันและกัน และมีความ “อบอุ่น” แผ่ไปเต็มพื้นที่บริเวณในสถานที่แห่งนั้น…
Read more…
Posted by admin under
Hello to hold
หรือไอ้พวกรถยนต์ส่วนบุคคล รถเก๋ง รถ taxi หรือพวก Automobile ทั้งหลาย ทุกๆ เช้าตื่นมาต้องออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่ไก่โห่ อยู่ในเมืองไม่ค่อยได้ยินเสียงไก่แล้ว ได้ยินแต่เสียงอีไก่ข้างห้องมากกว่า เวลามันร้องตอนคุยโทรศัพท์กับแฟนมัน.. โดยปกติการไปทำงานของผมก็อย่างเคย รถเมล์แน่นอน วันดีคืนดีก็ มอเตอร์ไซต์วินรับจ้างหน้าซอยนี่แหละ ให้ไปส่ง BTS อ่อนนุช มันเก็บ 40 บาท อ้างว่าต้องไปและกลับ สรุปต้องเสียค่ารถขากลับให้มันด้วย ถ้ามันไปแล้วไม่กลับก็อาจจะเสียแค่ 20 บาท
แต่ถ้าเดินไปอีก 2 ป้าย มันจะมีอีกวิน ที่เก็บ 30 บาท สำหรับ BTS อ่อนนุช สำหรับการนั่งมอเตอร์ไซต์วินจากหน้าซอยก็สดวกดีเพราะมันจะมาดักรอหน้าคอนโดเลย
ยกเว้นว่าคนใช้บริการเยอะจริงๆ ถึงจะหายาก แต่เดินออกมาหน้าซอยก็ได้แล้ว แต่วันนั้นคนใช้บริการเยอะตั้งแต่หน้าคอนโดยันหน้าซอย ไอ้ที่วิ่งไปวิ่งมาในซอย เรียกเท่าไหร่ก็ไม่รับ ต้องเดินไปขึ้นอีกวินที่ถัดออกไปก็ออกจะบ่อย อันเนื่องจากรถมันติดระยำ โดยสาเหตุที่คนขับรถเมล์มันบอกว่า เค้าทำทางรถไฟฟ้า มันเลยหดเลนส์เหลือ
1ช่อง หรือ 2 ช่อง (จากปกติ 3 ช่อง) เมื่อก่อนติดระยำ ตอนนี้ก็ยังติดระยำสัดๆๆ เมื่อก่อนหดเหลือ 1 ช่องจราจร ไม่เท่าไหร่พออภัย แต่ตอนนี้ มันขยายได้แล้ว 1 ช่องเป็น 2 ช่อง แต่มันก็ยังติดเท่าเดิม ห่าเหวอะไรล่ะงานนี้ต้องพิสูจน์สิ Read more…
Posted by admin under
Hello to hold,
World
ครั้งก่อนน้องเพื่อนมันบอกว่า มัน Entrance ติดคณะสื่อสารมวลชน วิชาเอกโฟโต้กราฟี่ (Photo Graphic) เขียนงี้ป่าวไม่รู้ช่างมันเหอะ กูไม่ได้เก่งอังกฤษขนาดท่องอาขยานเป็นภาษาไอ้ลาวฝั่งตะวันตกได้หรอก
เรื่องมันมีอยู่ว่ามันจำเป็นต้องใช้กล้องถ่ายรูป แต่กูคิดดูแล้วมันต้องยืมของกูไปแน่ๆ เพราะเห็นมันเล็งๆ ไว้ ไอ้ตัวที่เล็งๆไว้น่ะ มันไม่ใช่ไอ้น้องคนเรียนเอกถ่ายภาพ
แต่เป็นไอ้พี่มันอ่ะแหละ ไอ้เพื่อนตัวแสบ บ้านมันก็ออกจะรวยแต่มันดันซื้อกล้องชนิดไม่คิด ดันเอากล้องคอมแพคจี๊ดกะริ๊ดมาใช้ ต่อให้มันดีและแพงขนาดไหน แต่สำหรับกู ชอบ SLR มากกว่า มันเหมาะมือกว่า ตอนไปซื้อกล้องกับมันกูก็บอกมันเงี้ยะ มันบอกกล้องกูห่วยแตก (กูถือ Fuji S5500 อยู่) เออกล้องมันโคตรเท่เลย ลูมิกห่าไรของมันอ่ะ อันใหญ่เท่ากล่องไม้ขีดนิดนึง แต่สำหรับกู กูไม่ชอบว่ะ มันเล็กและก็ไม่เป็นมืออาชีพเท่าไหร่ Read more…
Posted by admin under
Hello to hold
