เว็บบ่น รำพึงรำพัน

สุดยอดกับเนื้อเรื่องในส่วนลึกของ DD Tower หาอ่านได้แล้ววันนี้ ดีดีทาวเวอร์

มองไปมองมา มีรถพังเหมือนโดนชน พวกเราเดินเข้าไปใกล้ๆ เก่งวิชิตรีบวิ่งเข้าไปดูเพราะคล้ายๆ ว่าไอ้รถเก๋งหน้าหักนั่นคือรถตัวเอง พอเข้าไปใกล้ถึงกับกรี๊ด เอ้ย ม่ายช่าย ถึงกับตะลึง มีสาวที่เคยนั่งแอบมองอยู่โต๊ะใกล้ๆ เข้ามาถามว่า พี่ๆ นี่ใช่รถพี่หรือเปล่า วิชิตชิงตอบก่อน ใช่ครับรถผมเอง ยังไม่ทันที่สาวคนเดิมจะบอก แฟนน้องสาวเค้าก็พูดสวนมาเลยว่า เนี่ยอ่ะครับ มีคนชนรถพี่แล้วเค้าก็ขับไปชนรถอีกหลายคันเลย รถเค้าจอดอยู่โน่น แต่คนขับ มันหนีไปแร้วมั้ง (เวร กรูนึกในใจ มรึงเห็นคนขับรถชนแบบนี้ แล้วยังยืนนิ่งรอให้มันวิ่งหนีไปเฉยๆ เนี่ยนะ) พอพวกเราวิ่งกันไปดูที่รถหวังจะหาไอ้คนขับ ปรากฏว่า มันหายไปแร้ว ไม่รู้ไปทางไหน เซ็งเป็ด

อ่อ จะเล่าให้ฟังโดยสังเขป คิกๆๆ ประมาณว่า อนึ่ง คิดถึงพอ สังเขป

ก่อนอื่น เริ่มเรื่องกันว่านัดกับเก่งวิชิต 3 โมง ออกไปหามัน ไปถึงมันกำลังตีสนุ๊กฯ อยู่กับต้นจิตติชัย เลยร่วมวงบรรเลงเพลงทิ่ม สรุปว่า น่าจะรวมเงินกันเอาให้ไอ้ต้นเลยดีกว่า (แทงเสียดิ) ฮาๆๆ ส่วนบีสุชาติ ก็โทรตามยิกๆ ว่าให้มาที่วัดได้แล้ว พวกเรา 3 หน่อ เล่นกันจนจะ 5 โมงได้ก็เป็นอันต้องเลิกราสั่งเช็คเวลาเลย เพราะต้องไปตามนัด ออกจากโต๊ะ’นุ๊ก นั่งมอ’ไซต์วิชิตกลับบ้านมัน เพื่อจะกลับไปเอารถและไปที่วัดต่อเลย ก็สงสัยว่าจะเอารถต้นจิตติชัยไปคันเดียวดีมั้ย แต่เก่งวิชิตนึกอีกที เอารถไปกันเองดีกว่าสะดวกดี ขับตามกันไปโดยเก่งวิชิตเป็นคนขับนำ ส่วนกระผมนั่งไปกับมัน เราสองคนไปด้วยเก๋งคันงามของเก่งวิชิต ปุเลงๆ ไปเรื่อย ๆ รถไม่ติดเท่าไหร่ ต้นจิตติชัยเกาะตูดหนึบมาด้วยกระบะสีดำเงางามอีกคัน Read more…

จริงๆ แล้วก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแต่ เบื่อโลก เบื่อทุกอย่าง เบื่อมันหมด สิ่งแวดล้อม คน สิ่งของ ทุกอย่าง แม้แต่ตัวเอง ตั้งแต่พบกับวันหักเหวันนั้น ก็รู้สึก ชีวิต
กลับมาที่ศูนย์ใหม่แต่ยังไม่สูญสิ้น เมื่อก่อนก็เคยบ่นๆ ว่าทำไมโลกแม่งไม่แตกซะทีวะ กูไม่อยากจะอยู่แล้ว แต่ไม่คิดจะทำอะไรให้ตัวเองตายก่อนวัยอันควรหรอก แต่ถ้าโลกแตก มันก็อีกเรื่องนึง เหตุผลก็เพราะ มันจะได้ตายไปด้วยกันไง

แล้วคนเราเกิดมาทำไมวะ เกิดมาเพื่ออะไร เกิดมาใช้เวร เกิดมาใช้กรรม งั้นสิ แม่ง วันๆ ตื่นมา อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัวออกไปทำงานตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ นั่งทำงกๆๆๆ เที่ยงกินข้าว บ่ายนั่งทำงานอีก เย็นเลิกงานกลับบ้าน ดูหนังฟังเพลง หลับ ตื่นมาก็เป็นอีหรอบเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร จะมีมั่งก็บางวันเสาร์หรืออาทิตย์ ต้องมาซักผ้าถูบ้าน ไปเที่ยวดูหนัง ฯลฯ แต่ก็ยังวนกลับมาอีหรอบเดิมเหมือนกัน น่าเบื่อ ไม่หวือหวา ไม่มีชีวิตชีวา จะว่าไปมนุษย์เงินเดือนก็เป็นเหมือนกันหมด หนักเข้าหน่อยไอ้พวกที่มาจากบ้านนอกบ้านนาอย่างกูเองมันก็ต้องมาเช่าห้องอยู่ในกล่องแคบๆ คล้ายลังปูน ที่มันก็มีไอ้โน่นไอ้นี่ยัดห่ากันเต็มไปหมด เพื่อปลดเปลื้องความเบื่อหน่ายพวกนั้น Read more…