หรือไอ้พวกรถยนต์ส่วนบุคคล รถเก๋ง รถ taxi หรือพวก Automobile ทั้งหลาย ทุกๆ เช้าตื่นมาต้องออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่ไก่โห่ อยู่ในเมืองไม่ค่อยได้ยินเสียงไก่แล้ว ได้ยินแต่เสียงอีไก่ข้างห้องมากกว่า เวลามันร้องตอนคุยโทรศัพท์กับแฟนมัน.. โดยปกติการไปทำงานของผมก็อย่างเคย รถเมล์แน่นอน วันดีคืนดีก็ มอเตอร์ไซต์วินรับจ้างหน้าซอยนี่แหละ ให้ไปส่ง BTS อ่อนนุช มันเก็บ 40 บาท อ้างว่าต้องไปและกลับ สรุปต้องเสียค่ารถขากลับให้มันด้วย ถ้ามันไปแล้วไม่กลับก็อาจจะเสียแค่ 20 บาท
แต่ถ้าเดินไปอีก 2 ป้าย มันจะมีอีกวิน ที่เก็บ 30 บาท สำหรับ BTS อ่อนนุช สำหรับการนั่งมอเตอร์ไซต์วินจากหน้าซอยก็สดวกดีเพราะมันจะมาดักรอหน้าคอนโดเลย
ยกเว้นว่าคนใช้บริการเยอะจริงๆ ถึงจะหายาก แต่เดินออกมาหน้าซอยก็ได้แล้ว แต่วันนั้นคนใช้บริการเยอะตั้งแต่หน้าคอนโดยันหน้าซอย ไอ้ที่วิ่งไปวิ่งมาในซอย เรียกเท่าไหร่ก็ไม่รับ ต้องเดินไปขึ้นอีกวินที่ถัดออกไปก็ออกจะบ่อย อันเนื่องจากรถมันติดระยำ โดยสาเหตุที่คนขับรถเมล์มันบอกว่า เค้าทำทางรถไฟฟ้า มันเลยหดเลนส์เหลือ
1ช่อง หรือ 2 ช่อง (จากปกติ 3 ช่อง) เมื่อก่อนติดระยำ ตอนนี้ก็ยังติดระยำสัดๆๆ เมื่อก่อนหดเหลือ 1 ช่องจราจร ไม่เท่าไหร่พออภัย แต่ตอนนี้ มันขยายได้แล้ว 1 ช่องเป็น 2 ช่อง แต่มันก็ยังติดเท่าเดิม ห่าเหวอะไรล่ะงานนี้ต้องพิสูจน์สิ Read more…
เมื่อวันศุกร์ น่าจะ 12 ไม่ใช่ศุกร์ 13 ฝันหวาน ต้องรีบกลับกระบี่ด่วน เนื่องจากที่บ้านโทรมาบอกว่า แม่ไม่ค่อยสบาย แต่ไม่ถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล ต้องการเจอลูกๆ ไอ้เราก็ร้อนใจ ขนาดสั่งน้องให้ช่วยไปจองตั๋วรถทัวส์ตั้งแต่วันพฤหัสบดี น้องบอกวันพฤหัสฯ เที่ยวเต็มแล้วให้เลื่อนไปวันศุกร์ เราก็เออได้วันศุกร์ก็ได้ จะได้ไม่ต้องลางาน มันโทรไปจองไอ้คนขายตั๋วมันบอกไม่ต้องจอง วันนี้คนน้อยให้มาซื้อแล้วขึ้นรถได้เลย น้องบอกไม่ได้ ปกติต้องจองถ้าไปไม่ทันซื้อจะให้ทำไง ไอ้ทางคนรับสายก็บอกไม่ต้องจอง มาซื้อได้เลย น้องเราก็ไม่อยากพูดมาก ก็เลย เออ ไปซื้อก็ไปซื้อ (ลิกไนท์ทัวส์)
ปกติผมทำงานเลิกประมาณ 5 โมง นั่งรถกลับแล้วไปขึ้นรถตู้ ไปสายใต้ ก็ไม่น่าจะเกิน 19.30 น. แต่วันนั้นเป็นวันเฮงซวยสัตว์ๆ ถึงวินรถตู้ แต่รถตู้แม่งไม่มีซักคัน ที่มีอยู่ 2 คันแม่งก็ไม่ไปเพราะไอ้คนขับแม่งติดเมีย เห็นคุยอยู่กับเมียในรถกันสองคน ส่วนอีกคันคนขับคงไปขี้อยู่มั้ง
